|
 Aðalfundur
Félags leiðsögumanna
hefur verið boðaður hinn 25. janúar 2007, en
fundarstaður er enn þá óviss.
Frestur til að skila inn tillögum til lagabreytinga rann út
hinn 20. desember 2006.
Undirritaður lagði inn tillögu um ný lög Félags
leiðsögumanna eins og sést á síðunni
Lög Fl. 2007?
.
Áhugasamir
félagar verða að hafa fyrir því að bera þær saman við
Lög FL. 2005
til að sjá hverjar þær eru,
enda sjálfsagt, að þátttakendur í þessum hluta
félagsstarfsins komi velupplýstir til fundarins og geti
tekið vitrænan þátt í umræðunni.
.
Rökstuðningur
tillagnanna er á síðunum hér að ofan í 1. og 2. málsgrein,
en hann byggist á tveimur meginatriðum:
1. Breytingum laga félagsins á aðalfundi 2005, sem
voru í rauninni félagsslit og stofnun nýs, deildarskipts
félags, sem hafa valdið þvílíkum óróa og ósamlyndi, að ekki
verður við unað.
2.
Lögfræðiáliti
Halldórs Jónssonar hrl. og Eiríks Tómassonar hrl.
Tillögur undirritaðs gera ráð fyrir einu
óskiptu félagi eins og var fram að aðalfundi 2005 og „ófaglærðum”
félagsmönnum, sem var opnaður aðgangur að félaginu, gefist
kostur á að gerast fullgildir félagar fyrir árið 2010 eða
verða ella strikaðir af félagaskrá.
Megintilgangur þessara tillagna er að koma á sáttum innan
félagsins. Vissulega verða núverandi, „ófaglærðir”
félagar óánægðir með þessa tilhögun. Því verður ekki
breytt nema þeir ákveði sjálfir að uppfylla sömu skilyrði og
aðrir félagar (lungi félagsmanna) urðu að gera til að fá
félagsaðild. Þeim skal bent á tvær leiðir til að ná
því marki: Annars vegar gætu þeir, sem námu leiðsögu í
Ferðamálaskólanum, krafizt þess, að skólinn sæki um
viðurkenningu menntamálaráðuneytis, eða staðizt stöðupróf í
Leiðsöguskóla Íslands, sem fordæmi eru fyrir.
Undirritaður telur, að lagabreytingarnar á aðalfundinum 2005
hafi verið mikil mistök. Í rauninni var nauðsynlegt að
slíta gamla félaginu og stofna nýtt, því forsendur nýju
laganna komu gamla félaginu ekki við. Stjórn félagsins
hefði ekki átt að láta undan þrýstingi frá ASÍ eða ótta við
dómstólameðferð til að við gætum haldið áfram að vera í
okkar eigin fagfélagi.
Félag leiðsögumanna er landsfélag / landssamtök, sem þarf
ekki að vera undir sama hatti og önnur félög. Við
höfum samningsrétt, sem verður ekki tekinn af okkur, þannig
að næsta stjórn félagsins ætti strax að fara að huga að
úrsögn úr ASÍ. Við erum nægilega öflug til að standa á
eigin fótum og lítil hætta er þá á því, að ófaglært fólk
reyni að láta dæma sig inn í sjálfstætt fagfélag. Það
væri ekki hægt. Hverjum dytti í hug að reyna að fara
dómstólaleiðina til að komast í Frímúrararegluna?
Eins og sjá má í tillögum mínum er nafnið / orðið „stéttarfélag”
ekki til.
Við ættum að efla samband félags okkar við starfsbræður og
systur á Norðurlöndum, í Evrópu og við Alþjóðasamtök
leiðsögumanna, því að þar getum við stuðlað að framgangi og
viðurkenningu fagsins.
Við verðum að horfast í augu við ýmsar staðreyndir og
meinbugi, sem lagabreytingarnar á aðalfundinum 2005 höfðu í
för með sér. Vegur félagsins var orðinn tötralegur og
þessar breytingar ollu algeru hruni. Við fórum sjálf
að draga í efa eigið ágæti, ekki sízt eftir að upplifa
gíslingu í fagdeildinni – gengisfellingu félagsins – og
ósýnilegt og síðar ónýtt félagatal. Metnaðurinn gufaði
upp og í mörgum hornum töluðu menn um farlama félag.
Við getum þakkað góðu starfi Leiðsöguskólans og ritnefndar
FL viðamikla möguleika til endur- og símenntunar.
Núna þurfum við að efla sjálfstraust okkar og beina
kröftunum að raunhæfum markmiðum til að endurskapa ímynd
okkar í ferðaþjónustunni. Við verðum að hasla okkur
völl sem fólk með háskólamenntun og gera kjarasamninga, sem
skipta máli, eða semja viðmiðunartaxta. Við skulum
ekki gleyma því, að tíðarandinn er hagstæður menntun, þannig
að við ættum að geta unnið markvisst að akademískri
viðurkenningu náms okkar. Bresti okkur ekki þolinmæði
á þeirri vegferð, ætti ekki að taka mörg ár að gera þennan
draum að veruleika.
Ég legg til, að efnt verði til aukaaðalfundar fyrir
dagskrárliðinn „lagabreytingar” til að okkur gefist tími til
að melta tillögur til lagabreytinga og tökum upplýsta
ákvörðun, þegar að kemur, og gengið verður til kosninga.
Þá þurfum við að hugleiða val þeirra, sem við kjósum í
stjórn, því það verður að vera fólk, sem við treystum til að
framfylgja nýjum lögum, verði þau samþykkt.
Reykjavík, 8. desember 2006,
Friðrik Haraldsson. |
