|
 Reykjavík
26. júní 2008.
Samtal við einn félaga leiddi enn ein
mistök í akvæðagreiðslunni í ljós. Öllum ágöllum og
ambögum hennar verður haldið til haga og vandlega verður
fylgzt með hversu mörgum glóðum elds stjórn félagsins safnar að
höfði sér í þessari atrennu.
Félagar, sem er kunnugt um einhver tilvik,
sem eru gagnrýnisverð, eru beðnir um að hafa samband við
undirritaðan um netfangið hér að neðan.
Reykjavík
24. júní 2008.
Sextíuogfimm manns sáu ástæðu til að greiða atkvæði um
samningana, ef marka má netfréttir félagsins í dag, og 35
sáu ástæðu til að samþykkja þá. Tvö atkvæði voru sögð
ógild. Heildarfjöldi umslaga með atkvæðum var því 67.
Mér finnst ekki trúverðugt að niðurstaðan sé þessi, þótt
fulltrúi ASÍ hafi verið viðstaddur talningu atvæða, ef marka
má fyrri fréttir. Öruggar heimildir eru fyrir því, að
einn atkvæðisbær félagi fékk ekki atkvæðisseðil.
Hverjir bera ábyrgð á sendingu atkvæðaseðlanna? Var
fulltrúi ASÍ viðriðinn þann hluta ferilsins? Hvar var
öllum atkvæðum haldið til haga fyrir talninguna?
„Týndust” einhver atkvæði fyrir talninguna?
Svona spurningar vakna óhjákvæmilega, þegar ekki er hægt
að treysta mörgum stjórnarliðum yfir þröskuld, þegar kemur
að því að sinna hagsmunamálum okkar. Stóra spurningin
er, hvaða hagsmunum formenn félagsins eru að þjóna, þegar
þeir þykjast vera að vinna fyrir okkur og draga ekki af sér.
Þeir hafa miklu fremur verið okkar erfiðustu andstæðingar,
rúnir trúnaði og löngu búnir með traustskvótann.
Þeir hafa oftar en ekki barið sér á brjóst, þótzt vera að
vinna okkur í haginn og haft erindi sem erfiði. Þeir
hafa spunnið ýmsa vefi og eignað sér afrakstur annarra á svo
klaufalegan hátt, að alltaf hefur komizt upp um strákinn
Tuma. Má þar nefna hina svokölluðu færslu menntunar
okkar á háskólastig.
Þar kom enginn úr stjórn félagsins við sögu, heldur er
þessi þróun alfarið runnin undan rifjum Kristínar
Jónsdóttur, forstöðukonu Endurmenntunar Háskóla Íslands.
Mikið afrek það, eða hvað?
Eðlilegast væri að fara fram á rannsókn þessarar
atkvæðagreiðslu, allt frá upphafi. Fengu allir hinir
150, sem sagðir voru atkvæðisbærir, atkvæðisseðla?
Skiluðu fleiri en 65 atkvæðum? Hvar kynnu „týnd”
atvæði vera niður komin? Það er ótrúlegt, að færri en
helmingur atkvæðisbærra félaga hafi skilað atkvæðum.
Það er sorglegt að þurfa að spyrja þessara spurninga, en
tilefnið er ærið.
Undirritaður krefst þess, að stjórn félagsins birti listann
yfir atkvæðisbæra félagsmenn, svo þeir megi gera sér grein
fyrir því, hvort þeir hafi orðið útundan.
Þessar eru afleiðingar gerða þinna eða aðgerðarleysis,
félagi góður. Mundu það!
Undirritaður skorar á formann og varaformann Félags
leiðsögumanna að segja strax af sér.
Friðrik Haraldsson, info@nat.is |
