|
Reykjavík
5. maí 2006.
Félagið
okkar - Nútíð / Framtíð!
Til þess að vega og meta stöðu Félags
leiðsögumanna núna, þurfum við að líta um öxl. Hvað hefur
mistekizt og komið okkur í ógöngur? Hvað er hægt að gera
til að brjótast upp úr feninu?
Það er tímasóun að ræða aðdraganda núverandi ástands. Hann
ætti að vera okkur víti til varnaðar og hvatning til dáða.
Það er ekki réttmætt að kenna einstökum stjórnum félagsins
um áföllin, því þær hafa ævinlega fengið nægan styrk frá
félagsmönnum til að breyta stefnunni. Niðurstaðan er því sú,
að núverandi ástand er okkur öllum að kenna, annaðhvort
vegna beinna afskipta eða afskiptaleysis.
Vafalaust eru til margar leiðir að markinu, sem félagið
stefndi að frá upphafi, þ.e. að tryggja réttindi okkar og
mannsæmandi laun. Til þess, að slíkt megi takast, verða
allir, sem að málinu koma, að sýna metnað og vilja.
Það er búið að þrautreyna ýmsar leiðir án árangurs, þannig
að við verðum að troða nýjar brautir. Ein þeirra er að
skoða tilhögun almenns leiðsögunáms og fá það flutt frá
Menntaskólanum í Kópavogi til einhvers háskóla. Þessi
hugmynd hefur þegar fengið byr hjá ferðamálaskor
jarðfræðideildar H.Í. og BHM og fjöldi félagsmanna hefur
lýst stuðningi við hana.
Þessi breyting, ein og sér, leiðir sjálfkrafa til
viðurkenningar starfsheitis og starfs leiðsögumanna og
stórbætir aðstöðu til viðunandi kjarasamninga. Hún hefur
það í för með sér, að félagið verður að losa sig úr viðjum
ASÍ, því þar á ekkert fagfélag á háskólastigi heima. Það
gæti komið sér fyrir í heildarsamtökum eins og BHM eða
jafnvel staðið sjálfstætt á eigin forsendum.
Stéttarfélög þurfa nú að laga sig að gjörbreyttu umhverfi á
vinnumarkaði vegna laganna um frjálsa för vinnuafls innan
ESB. Þau voru þegar búin að fá forsmekkinn að þessari
breytingu og þriggja ára frest til aðlögunar. Flest þeirra
hafa viðurkennt, að þessi frestur hafi ekki verið vel nýttur.
Félag leiðsögumanna var og er fagfélag í hugum langflestra
félagsmanna, þrátt fyrir breytingarnar, sem voru gerðar á
lögum þess á aðalfundinum 2005. Félagið var stofnað sem
metnaðarfullt fagfélag. Markmið þess var og er að keppa að
aukinni menntun og kröfum til félaga sinna og vinna
markvisst að viðurkenningu út á við. Menntuninni fór
stöðugt fram og félagið naut virðingar innan
ferðaþjónustunnar. Núverandi staða menntunar leiðsögumanna
í Leiðsöguskóla Íslands er góð og ekki þörf á að gagnrýna
hana nema í hófi, en hún verður að njóta sannmælis sem
akademísk menntun.
Félag leiðsögumanna getur siglt sléttan sjó út úr núverandi
vandræðum og tryggt sig gegn frjálsri för vinnuafls innan
ESB á framangreindan hátt. Við getum stuðlað að viðreisn
félagsins með þátttöku í félagsstarfinu. Samtakamáttur
okkar er mikill, ef við hættum að hugsa neikvætt til
félagsins vegna núverandi ástands og leggjum okkur fram við
að breyta því. Þau okkar, sem hafa þegar afskrifað félagið,
ættu að endurskoða hug sinn og leggjast á árar með þeim, sem
vilja auka veg félagsins á ný.
Mistakist þessi tilraun á næsta
aðalfundi (2007), verður ekki annað séð, en nýtt félag verði
stofnað – Fagfélag leiðsögumanna – og það vinni á svipuðum
nótum og hér er lýst. Það hefur í för með sér talsvert
erfiðan róður, en ótvírætt árangursríkan, því nýtt félag
yrði ekki eingöngu að berjast fyrir akademískri
viðurkenningu, heldur einnig að sækja sjóði sína til gamla
félagsins fyrir dómstólum.
Viðurkenning samningsréttar nýs félags yrði ekki endilega
ofarlega á blaði, því það gæti samþykkt
viðmiðunartaxta, sem enginn félagsmanna starfaði undir. |