Stjórnarsetur:  Moskva.  Flatarmál:  17.075.400 km².  Íbúafjöldi u.þ.b. 143 milljónir (2006), Rússar 82,6%, tatarar 3,6%, Úkraínumenn 2,7% auk rúmlega 100 þjóðarbrota, sem samtals eru 11,1%. Stærstu þjóðarbrotin í þessu langstærsta lýðveldi fyrrum Sovétríkjanna búa í 16 lýðveldum. Helztu atvinnuvegir eru landbúnaður, námagröftur, orkuframleiðsla og véla-, efna-, timbur- og vefnaðariðnaður.  Aðaliðnaðarsvæðin eru í grennd við Moskvu og Pétursborg.  Evrópuhluti Rússlands, vestan Úralfjalla, var að mestu byggður slavneskum og finnskum þjóðum á 9. öld.  borgríkin Kænugarður og Hólmgarður voru stofnuð af víkingum um 860 og auðguðust þau fljótt af verzlun og útflutningi.  Í lok 9. aldar sameinuðust þau í Garðaríki, sem tók upp grísk-katólska trú í lok 10. aldar og náði yfir allt Mið-Rússland, Hvíta-Rússland og norðurhluta Úkraínu.

Garðaríki liðaðist í sundur í mörg furstadæmi á síðari hluta 12. aldar en Mongólar lögðu undir sig Rússland sunnanvert á 13. öld og stofnuðu þar ríki og undirokuðu furstadæmin, sem eftir voru í norðri. Drottnun tatara, eins og Mongólar voru einnig kallaðir, varð til þess að Rússar einangruðust smám saman frá Evrópu.  Rússneska þjóðin varð því til í deiglu finnskra, slavneskra, tyrkneskra og mongólskra þjóðflokka. Sumir furstanna tóku harðstjórn tatara sér til fyrirmyndar, eins og t.d. í stórfurstadæminu Moskvu á 14. öld.  Ívan III, stórfursti, lýsti sig óháðan töturum 1480, lagði undir sig Novgorod og sameinaði þar með Rússland aftur í eitt ríki.
.